بازی دومینو در چین

سایت شرط بندی دنیا جهان بخت

مجموعه سنتی دومینو شامل یک قطعه منحصر به فرد برای هر ترکیب احتمالی دو انتهای با صفر تا شش لکه است و به عنوان یک مجموعه شش و دو شناخته می شود زیرا قطعه با بیشترین ارزش دارای شش پیپ در هر انتهای آن است ("شش شش") . لکه های یک تا شش به طور کلی بر روی تاس های شش وجهی چیده شده اند ، اما از آنجا که از انتهای خالی و بدون لکه استفاده می شود ، هفت صورت امکان پذیر است ، اجازه می دهد 28 قطعه منحصر به فرد در یک مجموعه دو شش قرار گیرد.

با این حال ، این تعداد نسبتاً کم است ، به خصوص هنگام بازی با بیش از چهار نفر ، بنابراین بسیاری از مجموعه های دومینو با معرفی انتهای تعداد بیشتری لکه "گسترش می یابند" ، که باعث افزایش تعداد ترکیبات منحصر به فرد انتها و در نتیجه قطعات می شود. هر مجموعه به تدریج بزرگتر ، حداکثر تعداد پیپ در انتها را سه برابر افزایش می دهد ، بنابراین مجموعه های متداول متشکل از دو - نه (55 کاشی) ، دو برابر - 12 (کاشی 91) ، دو برابر 15 (136 کاشی) و دو - 18 است. (190 کاشی) ، که در عمل حداکثر است. مجموعه های بزرگتری مانند Double-21 (253 کاشی) از لحاظ تئوریک می توانند وجود داشته باشند ، اما به نظر می رسد در صورت عدم وجود بسیار نادر هستند ، زیرا این امر حتی در بیشتر بازی های دومینو حتی با داشتن 8 بازیکن بسیار بیشتر از حد معمول است. با بزرگتر شدن مجموعه ، شناسایی تعداد پیپ ها در هر دومینو دشوارتر می شود ، بنابراین برخی از مجموعه های بزرگ دومینو به جای پیپ ها از اعداد عربی خواناتر استفاده می کنند. [6]

تاریخ
مقاله اصلی: دومینوی چین

ملوانان هلندی بازی دومینو ، دهه 1890
قدیمی ترین ذکر شده تأیید شده درباره دومینو در چین مربوط به رویدادهای سابق در وولین (به عنوان مثال ، پایتخت هانگژو) است که توسط سلسله یوان (1271 1368) نویسنده ژو می (1232 1298) ، که شفیره ها (پلاک های قمار یا دومینو) را ذکر کرده است ، نوشته شده است. ) ، و همچنین تاس به عنوان اقلام فروخته شده توسط دستفروشان در زمان امپراتور Xiaozong از آهنگ (r. 1162-11189). [1] اندرو لو ادعا می کند که ژو می در هنگام اشاره به شفیره به معنای دومینو بوده است ، زیرا نویسنده مینگ لو رونگ (1436 1494) صریحاً شفیره را به عنوان دومینو تعریف کرده است (در رابطه با داستان خواستگاری که با ترسیم چهار شفیره برنده از یک یک مجموعه). [1]

اولین راهنمای شناخته شده ای که درباره دومینو نوشته شده ، کتاب راهنمای دوره Xuanhe است که توسط Qu You (1341 1437) نوشته شده است [1] ، اما برخی از محققان چینی معتقدند که این کتاب جعلی از زمان های بعدی است. [7]

در دائرlopالمعارف یک میراث گنجینه ، ژانگ پو (1601 1641) بازی تخمگذار دومینوها را به عنوان شفیره توصیف کرد ، اگرچه شخصیت pu تغییر کرده بود ، اما همان تلفظ را حفظ کرده بود. [1] از بازیهای سنتی دومینوی چینی می توان به Tien Gow ، Pai Gow ، Che Deng و ... اشاره کرد. مجموعه دومینوی چینی 32 تکه ، ساخته شده برای نشان دادن هر صورت احتمالی دو تاس پرتاب شده و بنابراین هیچ چهره خالی ندارد ، با مجموعه دومینو 28 تکه ای که در غرب میانه در اواسط قرن 18 یافت شد ، متفاوت است. [8] دومینوهای چینی با چهره های خالی در قرن 17 شناخته می شدند. [9]

مرجع مقالات بازی های انلاین...